Abu Simbel

Świątynia odkryta została w maju roku 1813 przez podróżnika szwajcarskiego Johanna Ludwiga Burckhardta. Podróżując odnalazł ją przez Nubijską pustynię wzdłuż Nilu na południowy-wschód około 250 km od Asuanu.

W XIII wieku p.n.e. świątynie zbudowano , za czasów Ramzesa II panowania w latach 1279-1213 p.n.e. Świątyni wnętrze wykute jest w skale i długość ma 50 metrów. Widnieją na ścianach płaskorzeźby przedstawiające Ramzesa II wizerunki. Wsród nich płaskorzeźba znajduje się upamiętniająca zwycięstwo Ramzesa II o Kadesz w bitwie. Na ścianie tylnej znajdują się posągi, które razy dwa do roku - 20 lutego i 20 października oświetla słońce wschodzące. Poświęcona świątynia jest Amonowi-Re, Re-Horachte oraz Ptahowi.

Obok świątyni mniejsza się znajduje, która poświęcona jest bogini Hathor i małżonce królewskiej Nefertari. Na zewnątrz cztery posągi stoją przedstawiające na tronie siedzącego Ramzesa II oraz matkę jego, żonę i kilku z potomków licznych.